Söz var incidir, söz var incitir. Söz var hoştur, söz var boştur.

Sen hem inci hem de hoş olabı bul. Bul ki gönülleri de hoş eyleyesin.

İnci gibi olan sözün değerini gönül sarrafına sormalı. Çünkü onu tartacak teraziyi ancak gönül sarrafında bulursun. Başka yerde arayıp da zamanını heba etme. Y.EMRE, "Az söz erin yüküdür. Çok söz hayvan yüküdür. Bilene bir söz yeter sende hüner var ise." derken inci gibi söz söyleyeni ve o sözü anlayanı kasteder.

İncitici söz, gönülleri paramparça eder. Kalıcı yaraların, gönül kırıklıklarının sebebi ,incitici sözdür. Zaman, bütün yaralara şifa olmuştur da sadece dil yarasına (söz yarasına) şifa olamamıştır.

Hoş söz, gönülleri hoş eyler. Hayatı hoş eyler, detleri yok eyler. Boş söz ise sadece gürültü ve dolgu malzemesidir. Eğer boş sözler mücessem hale getirilebilseydi yer yüzünde başka bir dolgu malzemesine gerek kalmazdı. Sözü boş olanın hayatının anlamı yoktur, kafası boştur. Bu nedenle de tasası yoktur.

Az ve öz konuşmak, yerinde ve doğru konuşmak aklın alameti, dile hakimiyet başın selametidir. Diline hakim olamayanlar canından ve başından olmuştur.

Yusuf Has Hacip, "İnsanda dilince değişir kader. Ya yurda baş olur ya başı gider." demiş. Konfüçyüs, "Sözünüze dikkat edin düşünceye dönüşür. Düşüncenize dikkat edin eyleme dönüşür. Eylemlerinize dikkat edin alışkanlığa dönüşür. Alışkanlığınıza dikkat edin karakterinize dönüşür. Karekterinize dikkat edin kaderiniz olur." der. Demekki söz sadece yazıya değil yazgıya dönüşebiliyor.

Efendimiz (SAV) "İnsan dilinin altında gizlidir." buyuruyor. Atalarımız, "Baş dille tartılır." demiş. Eskiler, "Üslub-ı beyan, ayniyle insan." derlermiş. Yani sözünüz ne ise siz osunuz. Çünkü insanın değerini tartacak başka bir terazi henüz icat edilmemiştir.
 

Asırlar öncesinden Yusuf Has Hacip şöyle diyor: Kişi gönlü dipsiz bir deniz gibidir.
                                                                    Bilgi bu denizde inci gibi durur.
                                                                    Denizden çıkarmasa inciyi kişi
                                                                    Ha inci olmuş ha çakıl taşı..

Şiir yazmaya hevesli biri, bir şaire, "Çok derin duygularım var ama şiir yazamıyorum." demiş. Şair, "Şiir kelimelerle yazılır,duygularla değil." diye cevap vermiş. Duyguların varlığı şiir yazmaya yetmez o duyguları ifade edecek bir dile, o dili şiire dönüştürecek bir kullanım gücüne ve ustalığına ihtiyaç vardır.

Cümleyi yürek kurarsa dilin görevi ya susmaktır ya yüreğe tercüman olmaktır. Bu cümlelerde içinden çıktığı kalbin kisvesini bulursun. Kalbin kisvesini taşıyan cümle kalbe gider. Söz ağızdan çıkarsa varacağı yer sadece kulaktır.

Elle düğümlenen dişle çözülebilir ama dille düğümlenen dişle çözülemez. Dilin düğümlediğini ancak yine dil çözer.

İnsan elinden değil dilinden yakalanır. Bu nedenle söz deyip geçmeyin. İnsan bir sözle yok olur, bir sözle ölümsüz olur. Çünkü insanın değeri ve kalıcılığı dili kullanma gücüne bağlıdır.

Fahri ÖZKAN   

Türk ve Dünya tarihinin şanlı Devletlerinden Dulkadiroğlu Devleti’nin yurdu Kahramanmaraş’da Sütçü İmam Üniversitesi’nce 29 Nisan – 1 Mayıs 2011 tarihleri arasında Kahramanmaraş Belediyesi’nin kadirşinas desteği ile “Uluslararası Dulkadiroğlu Beyliği Sempozyumu” düzenlenecektir.

Üç gün sürecek akademik sempozyuma yurt içinden ve yurt dışından bir çok akademisyen, araştırmacı ve yazar bildirileri ile katılacaktır. Tüm tarihseverlerin de izleyebileceği sempozyuma, Osmanlı Devleti döneminde Maraş’tan ayrılarak yönetici olarak 20 den fazla şehre giden ve asırlardır o şehirlerde yaşayan Dulkadiroğlu Hanedanı mensupları da katılacaklardır. Kahramanmaraş’a bir şenlik havası da getirecek olan bu ziyaretlerle birlikte asil Türk soyu olan Dulkadiroğlu ailesi mensuplarıda tanımadıkları akrabaları ile kucaklaşarak ecdadlarının yurdunda hem ata eserlerini hem de atalarının Türbelerini ziyaret ederek sılayı rahimde bulunacaklardır.

Tarihi görevlere dayanan göçler neticesinde bugün başka ülkelerde yaşayan Dulkadiroğlu hanedanı mensuplarıda Kahramanmaraş’a gelerek asırlardır uzak kaldıkları akrabaları ile kucaklaşacaklardır. İngiltere, Amerika, Almanya, Hollanda, İran, Suriye gibi ülkelerdende gelecek olan aile mensupları yerli ve yabancı akademisyenlerin bildirileri ile aile terihçelerinide daha geniş şekilde öğrenmiş olacakladır. Kahramanmaraş’da Muhteşem Sempozyum günlerine sizleri de bekliyoruz.

Amacı sanatsal çalışmalarınızı sergilemek, eleştirmek, geliştirmek olan sitede 1.5 milyonun üzerinde kullanıcı, 17 milyonun üzerinde çalışma vardır. Efendim üç yıl kadar önce üye olduğum, bilgisayar başına bunalmış bir kafa ile her geçişimde mutlak ziyaret ettiğim site. Bu aralar kendimce sanatsal saydığım bir kaç görsel eserimle gezi ile av fotoğraflarımıda eklemeyi düşündüğüm siteyi tavsilelerim arasına alma kararı almış bulunmaktayım. Herkeslere iyi seyirler dilerim. Deviantart'ta bulunan kendi sayfamıda link edeyim (gerçi pek düzenleme yapamadım henüz ama) ziyaretinizde size rehber olur umarım…

Mutluluğun ne anlama geldiği, insanların nasıl mutlu veya mutsuz olduklarına uzun süre kafa yorduktan sonra şu basit formülü geliştirmiştim;

Mutluluğun katsayısı = Gerçekleşenler ÷ Beklenenler.

Formüle göre; mutluluğun yolu beklentilerin kısılmasından, yani gerçekçi olmasından geçiyordu.

Mutluluğun formülünü bulma beklentim gerçekleşmişti; mutluydum artık…
Ta ki, Atatürk’ün 17 Mart 1937’de, Romanya Dışişleri Bakanı Antonesku ile yaptığı bir sohbette dile getirdiği “gerçek mutluluk” tarifini öğrenene kadar…
 

Günümüz Türkçesiyle özetliyorum:

“Herhangi bir şahsın, yaşadıkça memnun ve mutlu olması için gereken şey, kendisi için değil, kendisinden sonra gelecekler için çalışmaktır…”

“… Hayatta tam zevk ve mutluluk, ancak gelecek kuşakların şerefi, varlığı, mutluluğu için çalışmakta bulunabilir. Bir insan böyle hareket ederken, ‘Benden sonra gelecekler acaba böyle bir ruhla çalıştığımı fark edecekler mi?’ diye bile düşünmemelidir. Hatta en mutlu olanlar, hizmetlerinin bütün kuşaklarca gizli kalmasını tercih edecek karakterde bulunanlardır.”

“Herkesin kendine göre bir zevki var. Kimi bahçe ile ilgilenmek, güzel çiçekler yetiştirmek ister. Bazı insanlar da adam yetiştirmekten hoşlanır. Bahçesinde çiçek yetiştiren adam bir şey bekler mi? Adam yetiştiren adam da çiçek yetiştirendeki duygularla hareket edebilmelidir. Ancak bu şekilde düşünen ve çalışan adamlardır ki, ülkelerine, uluslarına ve bunların geleceklerine yararlı olabilirler. Bir adam ki, ülkenin ve ulusun mutluluğunu düşünür, o adamın değeri birinci derecededir.”

Kendi ülkesinin geleceği için çabalamak da yetmez Atatürk’e göre:

“… İnsan bağlı olduğu milletin varlığını ve mutluluğunu düşündüğü kadar, bütün dünya ülkelerinin huzur ve refahını düşünmeli ve kendi milletinin mutluluğuna ne kadar değer veriyorsa, bütün dünya uluslarının mutluluğu için elinden geldiği kadar çalışmalıdır.”

Formülümün ne denli yetersiz kaldığını işte böyle anladım.

Çok özlüyoruz, çoook…

 Kaynak :  Prof.Dr.Ülgen Zeki OK

Efendim uzunca bir süredir hep aklımda olan fakat birtürlü izleme olanağı bulamadığım TRT'nin adına şanına yakışır uzun zamandır kopartamadı dediğimiz fakat sanırım kopartmayı başardığı bir yapım. Sıcacık bir mahalle dizisi…Halil İbrahim Sofrası, dev oyuncu kadrosu ile Türkiye’yi gülmekten kırıp geçirmeye hazırlanıyor…

Kısacık konusuna değinirsek; Yıllarca çalışıp didinen Berber Ali, büyük oğlu Münir’i yanına çırak alıp mesleğini ona öğretmiş, oğlunun koluna altın bileziğini takmıştır…
Ortağı Nuri ile işlettikleri dükkân, üç çocuğunu bugünlere getirecek kadar iş yapmaktadır çok şükür. Berber Ali bir süredir yeni açılacak iş merkezindeki dükkânlardan birini kiralayıp ortağı Nuri ile birlikte işleri büyütmeyi planlamaktadır. Yıllardan beri ayakta makas sallamaktan yorulan Ali, hem Münir’e biraz sorumluluk vermek hem de kendisi biraz dinlenmek için bu planı yapmış ve ortağı Nuri’ye fikrini açmıştır. Fakat Nuri normalde üstüne atlayacağı bu fikre nedense yanaşmamış; Ali’nin ısrarlarını her seferinde geri çevirmiş, onu oyalamıştır. Ali, eski ahbabı olan belediye başkanının da yardımıyla dükkânı kiralama aşamasına gelmiştir. Belediye başkanının yanına gittiğinde aslında Nuri’nin o dükkânı çoktan kiraladığını ve bunu kendisinden sakladığını öğrenir. Ali’yi asıl dükkânla alakalı hayallerinin suya düşmesi değil kardeşi diye bildiği ortağından yediği kazık üzmüştür. Böyle devam edip gidiyor velhasılı…..  Dizide beni asıl bağlayan taraf ise Hasan KAÇAN'ın gerçek kimliğini Kayserililiğini ortaya rahatça koyabilmesidir. İnsanın kendi doğasını bu kadar rahat oynadığ bir yapım daha sanırım bulmak çok ama çok zordur. Öncelikle kendim için fırsatlar oluşturup izlemem dileklerimle, herkeslere iyi seyirler…  Birazcık Kaynak : TRT